Ekonomi : Rakyat perlu tahu strategi kerajaan

Sumber : Sinar Harian 11/11/09

 

Menuju Ke Arah Ekonomi Karbon Rendah untuk Mengatasi Masalah Pemanasan Bumi dan Perubahan Iklim

Teks Ucapan Ahli Parlimen Klang Charles Santiago Sempena Pembahasan Belanjawan 2010 di Parlimen Malaysia.

Bahagian 4 : Menuju Ke Arah Ekonomi Karbon Rendah untuk Mengatasi Masalah Pemanasan Bumi dan Perubahan Iklim

Saya mengalu-alukan langkah yang telah diambil oleh Kementerian Sumber Semulajadi dan Alam Sekitar dalam menyediakan Dasar Perubahan Iklim seperti yang dimaklumkan oleh Menteri. Dan Dasar tersebut akan dibentang kepada Kabinet bulan November ini

Walau bagaimanapun, saya meragui sama ada proses penggubalan Dasar tersebut melibatkan perundingan dengan NGO alam sekitar dan kerajaan-kerajaan negeri untuk memastikan dasar yang akan diterima pakai nanti adalah berkesan, difahami dan disokong oleh mereka dan rakyat jelata.

Saya berharap Dasar Perubahan Iklim Negara akan membimbing pembangunan Malaysia ke arah ekonomi karbon rendah (low carbon economy) memandangkan pemanasan bumi akan mendatangkan kesan buruk tidak kira sama ada negara maju ataupun negara sedang membangun.

Dasar yang amat penting ini harus merangkumi pembaikan sistem pengangkutan awam, pengurangan pemakaian bahan bakar fosil, pembangunan tenaga perbaharui semula (Renewable Energy) dan penggalakan skim keberkesanan pemakaian tenaga (Energy Efficiency).

Seperti sedia maklum, pada bulan Disember nanti, persidangan perubahan iklim Bangsa-bangsa Bersatu yang ke-15 (CoP 15 of the United Nations Framework Convention on Climate Change – UNFCCC)) akan diadakan di Copenhagen, Denmark di mana 193 buah negara sepatutnya menentukan halatuju Kyoto Protocol dalam menangani masalah pemanasan bumi.

Tetapi Kyoto Protocol yang seharusnya diteruskan ke fasa kedua kini diancam oleh negara-negara maju ataupun kumpulan Annex I kerana negara-negara tersebut enggan mematuhi prinsip UNFCCC yang mengkehendaki negara-negara maju yang menyebabkan pemanasan bumi kerana aktiviti-aktiviti ekonomi mereka memikul tanggungjawab yang lebih berat dengan meningkatkan sasaran pengurangan karbon masing-masing dalam fasa kedua kepada 50% pada tahun 2020 dan 80% menjelang tahun 2050 untuk mengelakkan kesan-kesan buruk perubahan iklim.

(historical emission; common but differentiated responsibilities; to avoid adverse impact of climate change)

Selepas sebanyak lima pusingan perbincangan dalam tahun ini, perbincangan telah menemui jalan buntu.

Saya berharap Malaysia akan memberikan sokongan yang tidak berbelah-bagi kepada pendirian kumpulan negara-negara membangun yang diketuai oleh kumpulan G77 – China dalam memastikan Kyoto Protocol akan diteruskan dan menolak sebarang perjanjian baru yang dicadangkan oleh negara Annex I yang ingin negara yang dianggap pesat membangun seperti China dan India juga diwajibkan untuk mengurangkan perlepasan karbon mereka.

Ini adalah kerana perjanjian baru yang diingini oleh negara-negara maju adalah tidak adil memandangkan mereka setakat ini bukan sahaja tidak berjaya mencapai sasaran pengurangan perlepasan karbon mereka dalam fasa satu Kyoto Protocol malahan mereka juga telah gagal menunaikan janji mereka dari segi peruntukan kewangan dan teknologi untuk membantu negara-negara membangun untuk terus membangunkan ekonomi mereka secara mampan (sustainable).

Akhir kata, Tuan Yang di Pertua, apa kah strategi kerajaan untuk meningkatkan wealth ownership kaum India memandangkan kaum India hanya mempunyai 1.1 peratus daripada kekayaan negara pada masa kini.

 

———————————————————————————————————————————————-

巴生国会议员查尔斯圣地亚哥文告，2009年11月10日于国会

迈向低碳经济，应对气候变化

我欢迎天然资源和环境部采取行动制定气候变化政策，部长说该政策将在11月提呈给内阁。

但是，我怀疑制定该政策是否曾咨询环境领域的非政府组织和其它州属，这是为了确保这个政策有效，获得非政府组织、州政府和人民的理解和支持。

我希望国家气候变化政策将带领大马迈向低碳经济，全球暖化的负面影响已波及全世界，不管是先进国还是发展中国家。

这个异常重要的政策应包括提升公共交通系统，减少使用碳燃料，发展可再生能源和鼓励能源效率计划。

12月份，联合国第十五届气候变化会议（《联合国气候变化框架公约》）将在丹麦哥本哈根召开。193个国家将重估京都协议书以克服全球暖化问题。

但是，本应进入第二阶段的京都协议书，现在被先进国或附件I成员国阻扰。这些国家拒绝遵从《联合国气候变化框架公约》要求它们承担更大的责任，在2020年减少拍碳量50巴仙，接着在2050年减少至80巴仙，以防止气候变化带来更严重的影响。这些先进国的经济活动是促成全球暖化的主要祸首。

在经过今年的五次谈判之后， 讨论已陷入僵局。

我希望马来西亚能够给予由G77-中国领导的发展中国家全力支持，以确保京都协议书将被保留及拒绝先进国或附件I成员国提出的任何新条约。它们要求现今高速发展的国家如中国和印度也强制减少排碳量。

先进国要求的新条约并不公平，因为它们不但没有达成京都协议书第二阶段所阐明的减少排碳量目标 ，他们也没有兑现财务和技术援助的承诺，以协助发展中国家发展可持续性的经济。

查尔斯圣地亚哥

巴生区国会议员
016-6267797

 

PKFZ: Kerajaan Digesa Jangan Lindung Menteri

Source : TV Selangor

Laporan Jawatankuasa Kira-Kira Awam Negara berkenaan skandal Zon Bebas Pelabuhan Klang disambut baik ramai pihak.

Lebih dari 10 pegawai kanan dan bekas menteri dituduh dalam laporan PAC yang dibentangkan di Parlimen 5 November lalu.

Namun laporan PAC ini turut menguja seribu persoalan baru, menguji kesungguhan kerajaan membasmi rasuah.

Pakatan Rakyat berpendapat ada usaha kerajaan untuk menutup maklumat penting berkenaan salahguna kuasa dan penyelewangan dalam pembinaan projek mega ini.

PAC mengesyorkan Suruhanjaya Pencegahan Rasuah Malaysia dan Pasukan Polis Diraja Malaysia menyiasat bekas Menteri Pengangkutan Tan Sri Chan Kong choy dan bekas Pengurus Besar Lembaga Pelabuhan Klang Datuk Paduka OC Phang.

Namun, PAC sedia maklum bahawa Kabinet telah menerima laporan berkenaan skandal PKFZ dan berdasarkan laporan setebal 15 hingga 20 mukasurat ini ada menteri yang harus dipertanggungjawabkan namun sehingga ke hari ini tiada tindakan diambil.

Chan dituduh pecah amanah dibawah Seksyen 14(1) Akta Prosedur Kewangan 1957 dengan mengeluarkan tiga surat sokongan – membawa kepada skandal RM12.5 bilion ini.

Namun begitu, SPRM sebelum ini pernah mendakwa siasatan suruhanjaya keatas tiga surat ini tidak menjurus kepada salahguna kuasa.

“Kalau mereka tidak mengendalikan hal ini dengan bagus,maka ada kemungkinana besar Barisan Nasional akan kena hebat dalam pilihanraya akan datang,” kata Ahli Parlimen Klang, Charles Santiago.

Siasatan mendapati lonjakan RM12.5 bilion ini hanyalah sekelumit dari jaringan konspirasi yang lebih besar.

Pengurusan Lembaga Pelabuhan Klang bertarung menjawab soalan media berkenaan kontroversi pembelian tanah milik Koperasi Pembangunan Pulau Lumut.

Tanah seluas 1,000 ekar milik koperasi melayu di beli Kuala Dimenasi pada harga serendah RM3 ringgit untuk satu kaki persegi.

Tanah itu kemudiannya dijual kepada PKA pada harga yang setinggi RM25 ringgit untuk satu kaki persegi.

Ketua Pegawai Eksekutif Kuala Dimenasi adalah Pengerusi Kelab Penyokong BN Datuk Seri Tiong King Sing.

Syarikat ini turut dipengerusikan oleh bekas Bendahari Umno Azim Zabidi.

“Cadangan saya sebenarnya ialah Najib mesti memberi arahan kepada pihak AG,katakan kepada AG,gunakan cadangan ini,heret semua yang terlibat ke mahkamah,terus,jangan bincang.Itu akan menunjukkan keseriusan dalam menangani masalah kanser rasuah ini di Malaysia,” tambahnya.

 

 

 

Paradox Kemiskinan – Masalah Kemiskinan Bandar telah Mendahului Kemiskinan Desa

Teks Ucapan Ahli Parlimen Klang Charles Santiago sempena pembahasan Belanjawan 2010 di Parlimen Malaysia.

Bahagian Ketiga : Paradox Kemiskinan – Masalah Kemiskinan Bandar telah Mendahului Kemiskinan Desa

Perdana Menteri dalam pebentengan belanjawan 2010 mengatakan bahawa

kemiskinan di bandaraya di Malaysia telah meningkat. Dan memmandangkan bahawa penduduk di bandar ada lah 63 peratus daripada penduduk Malaysia , maka kemiskinan bandar ada lah masalah yang serius.

Untuk mengatasi masalah kemiskinan yang di akibatkan olih kos hidupan yang tinggi dan masalah perumahan, kerajaan telah peruntukan RM 48 juta.

Tambahan lagi, Perdana Menteri mengatakan bahawa “To address urban poverty in a holistic manner, the role of Ministry of Federal Territories will be strengthened and expanded to include urban poverty eradication nationwide, including those with monthly income below RM3,000. For this, I propose that Ministry of Federal Territories shall now be known as Ministry of Federal Territories and Urban Wellbeing”.

Kenyatann Perdana Menteri ini menandakan a radical departure in public policy. Ini ada lah sebab, Kerajaan selama beberapa dekad telah menggunakan Paras Garis Kemiskinan (Poverty Line Index) yang tidak realistik.

Pada pandangan saya, pengukuran baru ini “is a better measurement of urban poverty”.

Paras Garis Kemiskinan yang di gunapakai dalam kajian separuh penggal Rancangan Malaysia Ke Sembilan (2007) ada lah berikut: PGK bandar bagi Semenanjung adalah RM720, Sarawak RM830 dan Sabah RM960.

Dengan PGK ini, anggaran bilangan rumah tangga miskin adalah 235,000 (ribu). Break down kemiskinan: di Bandar 75,000 (ribu); dan Luar bandar 160,000 (ribu).

Tetapi kalau kita membandingkan data Distribusi Pendapatan Rumah Tangga yang telah di berikan di Parlimen pada tahun 2008, dengan Paras Garis Kemiskinan yang baru ia itu RM 3000, maka angaran kemiskinann akan melambung tinggi.

Khusus nya, angarran kemiskinan untuk seluruh negara ada lah  49.2% atau 3.1 million rumah tangga (households) dan golongan ini bolih di klasifikasikan dalam golongan miskin.

Ini bermaksud bahawa lebih kurang setengah daripada rumah tangga di Malaysia bolih di kategorikan sebagain miskin.

Kemiskinan  di bandar ada lah di angarkan lebih kurang 1.95 juta rumah tangga. Ini merupakan 55 peratus daripada jumlah rumah tangga di Malaysua.

Ini bermakna kemiskinan di bandar ada lah lebih besar daripada kemiskinan di luar bandar.

Ini jelas menujukkan bahawa, kerajaan BN telah gagal untuk membasmi kemiskinan di Malaysia. Malah ini mendemonstrasikan bahawa dasar kerajaan yang mengswastakan perkhidmatan asas, dasar gaji rendah termasuk dasar ekonomi neo-liberal  telah memburukan keadaan kemiskinan.

Olih sebab itu, soalan yang bolih di kemukan ia lah: Ada kah peruntukan belanjawan sebanyak   RM 48 million mencukupi untuk mengatasi kemiskinan? Lagipun, peruntukan ini hanya di salurkan ke Kementerian Wilayah Persekutan. Ada  kah kementerian Wilayah Persekutuan mempunyai kapisiti, kemampuan serta pengalaman untuk mengatasi kemiskinan structural.

Bagaimana pula dengan menangani kemiskinan di bandar bandar lain di Penang, Selangor, Kedah, Kelantan, dan Johor?

Peruntukan ini hanya di beri kepada Wilayah Persekuatan di mana, 10 daripada 11 kawasan parlimen di Kuala Lumpur telah di menang olih Pakatan Rakyat?

Ada kah peruntukan sebanyak RM 48 juta ini satu sogokan kepada warga kota Wilayah Persekutan supaya undi dan menyokong  Bariasan Nasional pada pilihan raya yang akan datang.

Kalau kerajaan melaksanakan ketelusan dan prinsip kesamaratan dalam hal ini, ia itu untuk menangani kemiskinan di semua bandar di Malaysia, maka ada lah wajar peruntukan untuk mengatasi kemiskinan di tingkatkan dan di agihkan kepada semua negeri termasuk negeri negeri di bawah pentadbiran Pakatan Rakyat.

Tuan yang Di pertua, memandangkan bahawa kemiskinan di bandar  ada lah dalam tahap yang bahaya, saya cadang suatu kementerian baru di tubuhkan dan di namakan Kementerian Pembangunan Insan dan Pembasmian Kemisknan Bandar.

 

——————————————————————————————————————————————————

巴生国会议员查尔斯圣地亚哥文告，2009年11月9日于国会

贫穷的迷思 – 城市贫穷已超越乡区贫穷

首相在提呈2010年财政预算案的时候说，马来西亚的城市贫穷已增加。由于国内63巴仙的人口居住于城市，城市贫穷是严重的问题。

为了克服因为生活成本高昂和房屋贷款所导致的贫穷问题，政府拨款4千8百万令吉。

首相表示：“为了全面处理城市贫穷，联邦直辖区部的角色将被强化和扩展，以消灭全国贫穷和协助每月收入少于3千令吉的家庭。因此，我建议联邦直辖区部现在被命名为联邦直辖区和城市和谐部”

首相的言论极端偏离公共政策，这是因为，数十年来政府都使用不实际的贫穷线指数（Poverty Line Index）。

我认为，我们需要一个更好的评估城市贫穷方法。

在2007年的第九大马计划的中期评估中，城市贫穷线指数是半岛720令吉，沙劳越830令吉和沙巴960令吉。

根据这个指数，共有23万5千户贫穷家庭，其中7万5千户在城市，16万户在乡区。

但若我们比较2008年国会给予的家庭收入分布资料，根据3千令吉的贫穷线指数，贫穷家庭的数目将剧增。

全国贫穷家庭的数目将是49.2巴仙或者3百一十万。

这表示大概半数大马家庭可被归类为贫穷家庭。

城市贫户的数目大约是1百95万，这是全国家庭数目的55巴仙。

这说明城市贫户的数目已超越乡区贫户。

这清楚指出，国阵政府在消灭贫穷方面已失败。一些政策包括私营化基本服务、低薪资和新自由主义经济政策已使贫穷问题恶化。

因此，第一个问题是：财政预算案中的4千8百万拨款是否足够克服贫穷问题？另外，这笔钱将由联邦直辖区部发出，这个部门是否有足够的能力和经验解决制度化的贫穷？

政府又有什么措施克服槟城、雪兰莪、吉打、吉兰丹和柔佛的城市贫穷？

为什么这笔拨款只给予联邦直辖区？吉隆坡直辖区的11个国会选区，民联就占了10个。

这笔4千8百万的拨款是否一种勒索？要挟首都选民在下届大选中支持国阵。

如果政府要落实透明化和平等原则，它应该着手处理全国的城市贫穷，因此这笔拨款应增加和分配到所有州属，包括民联执政的州属。

由于城市贫穷已到了危险的地步，我建议政府成立一个新部门 – 人类发展和灭贫部。

 

Tahap Pinjaman Sektor Rumahtangga (Household Debt) Dalam Tahap yang merisaukan

Teks Ucapan Ahli Parlimen Klang Charles Santiago Sempena Pembahasan Belanjawan 2010 di Parlimen Malaysia.

Bahagian 2 : Tahap Pinjaman Sektor Rumahtangga (Household Debt) Dalam Tahap yang merisaukan.

Pinjaman sektor rumah-tangga dari bank bank telah meningkat daripada 34.4 peratus dalam tahun 2000 ke 55.9 peratus pada tahun 2007, peningkatan sebanyak 21.5 peratus dalam tujuh tahun.

Tambahan lagi, nisbah hutang (pinjaman) rumah tangga ke KDNK ( ratio of household debt to GDP) telah melambung dari 47 peratus dalam tahun 2000 ke 67 peratus pada tahun 2007, peningkatan seabanyak 20 peratus dalam tempoh 7 tahun.

Manakala, pinjaman sektor bisnes dari institusi kewangan turun daripada 65.6 peratus (2000) ke 44.1 (2007).

Fenomana ini luar biasa.

Luar biasa sebab selalu-nya pinjaman sektor perniagaan lebih tinggi dari sector rumah tangga.

Fenomena ini harus membimbangkan pihak kerajaan dan harus di ambil serius olih  pemerintah.

Mengapa fenomena ini harus di pandang serius?

Ini ada lah sebab rumah tangga, dan penguna di Malaysia terpaksa pinjam daripada  instituasi kewangan atau dapat credit untuk menampung perbelanjaan keluarga harian.

Dalam kata lain, tanpa pinjaman dari institusi kewangan, keluarga keluarga di Malaysia kemugkinan besar akan mengalami kualiti hidup yang lebih rendah atau dalam keadaan kemiskinan.

Jelas keluarga di Malaysia sangat bergantung pada pinjaman bank untuk menampung kos kehidupan yang tinggi. Ini adalah arah aliran (trend) yang berbahaya.

Satu lagi sumber pinjaman ia lah melalui pinjaman daripada Ah Long. Tidak ada angka rasmi mengenai pinjaman haram ini. Namun jelas bahawa rumah tangga kita dan komuniti perniagaan khusus nya perniagaan kecil dan sederhana sangat bergantung pada pinjaman daripada Ah Long

Tahap hutang dan pinjaman yang tinggi harus di tangani dengan cepat olih pihak kerajaan.  This is because the Malaysian family is living on borrowed money.

Pada pandangan saya, masalah pinjaman ini di akibatkan olih gaji rendah  yang di terima olih perkerja pekerja di negara ini.

Dengan kos kehidupan yang tinggi, termasuk  gaji benar yang semakin hari hilang nilai olih kerana inflasi, maka pekerja pekerja (blue or white collar) tidak dapat menampung kehidupan harian keluarga keluarga mereka.

Ini pada pandangan saya, ada lah satu fenomena yang serius dan hendak perhatian serius  kerajaan.

Olih kerana itu kerajaan harus mempertimbangkan beberapa strategi termasuk  melaksanakan gaji minima untuk membantu para pekerja untuk mengatasi masalah pinjaman dan hutang.

Satu lagi isu yang berhubung kait dengan hutang rumah tangga ia lah caj baru yang di kenakan ke atas kad kredit, ia itu RM 50 (principal card holder) dan RM 25 (supplementary card holder).

Pendapatan kerajaan menerusi sumber ini ial lah lebih kurang  RM 555 juta  daripada lebih kurang 11 juta pemegang kad kredit.

Tetapi, apa yang di khuatiri ia-lah caj RM 50 dan RM 25 ini akan di perolehi  daripada orang yang memerlukan bantuan kewangan, tetapi dengan caj ini ia akan  menjadi satu lagi beban kewangan kepada pemegang kad kredit, khusus nya pekerja pekerja dan golongan pendapatan rendah. “ It becomes a double whammy” for pemegang  kad kredit.

Olih kerana itu, saya cadang kerajaan menarik balik (withdraw) dasar ini demi kepentingan golangan pekerja dan kumpulan pendapatan rendah.

Dalam konteks ini, visi kerajaan untuk menukar corak ekonomi dan menuju ke suatu ekonomi pendapatan tinggi ada lah di alu alu kan. Tetapi malang nya, dalam pembentangan belanjawan 2010,  Perdana Menteri tidak mengariskan atau memberi definisai atau menerangkan ciri ciri ekonomi pendapatan tinggi.

Tetapi apa yang jelas ia lah masa dah sampai untuk menaikkan gaji benar untuk pekerja pekerja Malaysia.

 

———————————————————————————————————————————————–

巴生国会议员查尔斯圣地亚哥文告，2009年11月9日于国会

我国家庭债务的状况令人担忧

在国内，从银行借贷的家庭债务已从2000年的34.4巴仙提高到2007年的55.9巴仙，在七年内提高了21.5巴仙。

家庭债务和国内生产总值的比率已从2000年的47巴仙提高到2007年的67巴仙，在七年内提高了20巴仙。

相反的，商界的银行贷款却从2000年的65.6巴仙降至2007年的44.1巴仙。

这个现象不正常。

因为在正常的情况下商业贷款会高于家庭贷款。

这个现象令人担忧，政府应严正看待这个问题。

为什么要严正看待这个问题？

这是因为马来西亚的家庭和消费人被逼向金融机构贷款，以维持日常家庭生活。

换言之，若没向金融机构贷款，很大可能马来西亚家庭的生活素质将降低，抑或贫困缠身。

显然，大马家庭非常依赖银行贷款以应付高昂的生活开支，这是危险的迹象。

另一个借贷来源是阿窿。我们没有关于这种非法贷款的正式数据。但是我们的家庭和社区中小型商家相当依赖阿窿的贷款，这清楚易见。

政府应尽快解决高债务和高借贷的问题。因为大马家庭以借来的金钱生活。

我认为借贷的问题出在国内工人的薪资太低。

和高昂的生活成本比较，工人的净收入因为通货膨胀而逐渐失去价值，所以工人（无论蓝领还是白领）都无法承担他们的家庭的日常开销。

政府需要高度关注这个现象。

因此，政府必须考虑几个策略，包括制定最低薪资以协助工人克服借贷和债务问题。

另外一个关于家庭债务的课题是政府将向信用卡持有人分别征收50令吉（主卡持有人）和25令吉（副卡持有人）。

通过这个措施，政府将从1千1百万信用卡持有人手中获得大约5.55亿令吉的收入。

令人担心的是，这50令吉和25令吉的费用将取自需要财务援助的人。这个措施将成为信用卡持有人的另一个财务负担，特别是工人和低收入群体。这将使信用卡持有人陷入双重困境。

因此，我建议政府顾及工人和低收入群体的利益，撤销这个措施。

政府的宏愿是改变经济模式和迈向高收入经济体，没有人会反对。但遗憾的是，在提呈2010年财政预算案的时候，首相并没有制定或诠释高收入经济体的特征。

但毫无疑问的，现在是提高大马工人净收入的时候。

 

Teks Ucapan Belanjawan 2010 di Parlimen:Strategi Kerajaan Mengatasi Kegawatan Ekonomi dan Hak Rakyat Kepada Maklumat Mengenai Perbelanjaan Pakej Rangsangan Ekonomi (Bhg 1)

Teks Ucapan Ahli Parlimen Klang Charles Santiago Sempena Pembahasan Belanjawan 2010 di Parlimen Malaysia.

Bahagian 1 : Strategi Kerajaan Mengatasi Kegawatan Ekonomi dan Hak Rakyat Kepada Maklumat Mengenai Perbelanjaan Pakej Rangsangan Ekonomi

Apabila Perdana Menteri merangkap Menteri Kewangan membentangkan belanjawaan 2010, beliau mengatakan bahawa Malaysia akan mengalami pertumbuhan ekonomi negatif sebanyak 3-4 peratus untuk tahun 2009.

Soalan saya ia lah apa kah strategi persediaan kerajaan kalau krisis global berlanjutan hingga 2010?

Ini ada lah penting, memandangkan FDI atau pelaburan dari luar negara termasuk pelaburan  peniaga-peniaga tempatan telah menurun.  Ekspot negara jatuh. Competitiveness atau kapasiti daya saing negara kita dengan negara negara lain telah jatuh 3 tangga menurut World Economic Forum. Dan kedudukan Malaysia telah jatuh dua tangga dalam Lapuran ‘Doing Business’ yang di terbitkan olih Bank Dunia.

Menurut penyelidikan InsightAsia Research Group yang di umumkan dua hari yang lalu, keyakinan pengguna pengguna Malaysia terhadap ekonomi Malaysia ada lah dalam tahap rendah.  Menurut lapuran mereka, consumers “view of the current economy is still negative and consumers overall are slightly dissatisfied with their financial well being…. The general feeling among consumers is that this is a bad time to buy major household products”.

Menurut lapuran yang sama, di negara-negara ASEAN lain, seperti Singapura, Indonesia dan Thailand, kepercayaan dan keyakinan golongan pengguna penguna terhadap ekonomi masing masing  telah meningkat secara signifikan.

Ada lah jelas bahawa  pihak pelabur asing dan tempatan termasuk penguna tempatan tidak ada  keyakinan atau confidence terhadap ekonomi Malaysia.

Olih kerana keadaan yang meruncing ini, apa kah persedian atau strategi kerajaan kalau krisis ekonomi berlanjutan ke 2010.

Soalan ini harus di ambil berat olih  pihak kerajaan.

Menurut Nobel Laureate dan Pakar Ekonomi , Joseph Stiglitz “the US recession is  ‘nowhere near’ an end and the economy’s third quarter growth rate of 3.5 percent, the first expansion in more than a year, won’t carry into 2010”.

Menurut Stiglitz, expansion atau tingkat pertumbuhan 3.5 peratus sangat bergantung kepada pada pelbagai langkah stimulus yang di implemantasikan oleh pentadbiran Obama.

Apa yang kita meneliti di Amerika Syarikat pertumbuhan ekonomi “was a result of a government driven stimulus package and thus not sustainable” dalam jangka panjang.

Pada am nya, kita dapati bahawa di negara negara lain di ASEAN, pakej perangsang ekonomi masing masing telah menolong negara nagara seperti Singapura, Thailand, dan Indonesia  pulih balik dan tidak mengalami pertumbuhan negatif.

Malah di  konteks ASEAN, hanya Malaysia yang masih belum pulih daripada krisis ekonomi global.

Tetapi, kita di Malaysia implemantasikan pakej perangsang ekonomi lebih awal daripada negara negara lain di rantau ini, tetapi masih dalam territory negatif.

Saya cadang supaya kerajaan telus dan akauntabel dalam perlaksanaan pakej perangrasang ekonomi satu dan dua yang berjumlah RM 67 billion.

Kerajaan harus memberi tahu rakyat

a)      Berapakah pekerjaan telah di wujudkan sepanjang perlaksanaan Pakej Rangsang Ekonomi Satu dan Kedua;

b)      Berapa kah peratus pertumbuhan dalam ekonomi di dorong oleh kedua dua pakej rangsang ekonomi;

c)      Ada kah kerajaan sudi menubuhkan Jawatankuasa Pemilihan Parlimen (Parliamentary Select Committee) untuk  menyemak pelaksanaan dan impak pakej perangsang ekonomi;

d)      Dalam konteks ini saya minta kerajaan menjelaskan perbelanjaan sebenar nya daripada pakej perangsang untuk sekolah sekolah Tamil dan Cina. Berapa sekolah menerima peruntukan dan status perbelanjaan wang ini.

 

———————————————————————————————————————————————————

巴生国会议员查尔斯圣地亚哥文告，2009年11月9日于国会

克服经济衰退的策略，透明化经济振兴配套

当首相兼财政部长公布2010年财政预算案，他指出2009年马来西亚的经济负成长约三至四巴仙。

我的问题是，如果全球经济危机持续到2010年，政府有何应对策略？

这非常重要，因为外国直接投资和国内投资已减少，国内出口下降。根据世界经济论坛，我国的竞争力已连降三级；根据世界银行发表的“做生意”报告，我国的排名也降了两级。

根据两天前透视亚洲研究机构发表的报告，马来西亚消费人对国家经济的信心低落，消费人“认为现今经济仍然负面，整体上消费人稍微不满他们的金融状况…消费人的普遍感觉是这是购买大型家庭器具的坏时机”

同样一份报告指出，其它东协国家如新加坡、印尼和泰国，消费人对经济的信心已显著提高。

这清楚显示，国内外投资者和消费人对大马的经济没有信心。

在如此严峻的情况下，如果经济危机持续到2010年，政府有何准备和策略？

政府应严正看待这个问题。

诺贝尔得奖人和经济专家约瑟夫·史迪格里兹（Joseph Stiglitz）指出，“美国经济还没触底，第三季的经济成长是3.5巴仙，这一年内的第一次扩张，将无法带入2010年”

根据史迪格里兹，扩张或3.5巴仙的成长很大依赖于奥巴马政府落实的各种振兴配套。

我们注意到，美国的经济成长“是由政府振兴配套驱动和不能持久”，从长远来看。

普遍上，我们知道东协其它国家的经济振兴配套已协助经济复苏，例如新加坡、泰国和印尼，它们已走出经济负成长。

在东协内，仅有马来西亚还未从全球经济危机中复苏。

我国落实经济振兴配套比区域内其它国家更早，但还是处于负成长。

我建议政府在落实高达670亿令吉的经济振兴配套方面秉持透明化和负责任的文化。

政府必须告诉人民：

（一）两个经济振兴配套在落实后制造了多少个就业机会？

（二）第一和第二个经济振兴配套催高了多少巴仙的经济成长？

（三）政府是否愿意成立国会特选委员会监督经济振兴配套的落实和影响？

（四）我建议政府公布两个振兴配套花费在淡小和华小的数额。多少学校获得拨款和这笔拨款的现况。

 

Skandal PKFZ Tamparan Hebat Buat BN

Source : TV Selangor

Ahli Parlimen Klang,Charles Santiago berpendapat sekiranya kerajaan gagal menangani skandal PKFZ, ia akan membawa kesan yang buruk kepada Barisan Nasional dalam menghadapi piliharaya akan datang.

Menurutnya,isu yang membabitkan bekas Menteri Pengangkutan Tan Sri Chan Kong Choy,dan bekas Pengurus Besar Lembaga Pelabuhan Klang, Datuk Paduka OC Phang merupakan kes pecah amanah terbesar di Malaysia setakat ini.

“Kalau mereka tidak mengendalikan hal ini dengan bagus,maka ada kemungkinan besar Barisan Nasional akan kena hebat dalam pilihanraya akan datang,” katanya kepada TV Selangor.

Charles meragui laporan awal yang dikeluarkan Suruhanjaya Pencegahan Rasuah Malaysia (SPRM) selepas perbincangan dengan JAwatankuasa Kira-kira Wang Negara (PAC) yang mengumumkan kedua dua yang disyaki, tidak melanggar undang-undang.

Kes yang telah dilaporkan sejak tahun 2003 itu dipandang sepi oleh pihak SPRM yang lebih berminat menyiasat Exco-exco di Selangor.

Charles turut mencadangkan supaya Najib untuk meminta Peguam Negara mengheret mereka yang terlibat ke muka pengadilan sekiranya kerajaan pimpinan Perdana Menteri itu bena-benar mahu bebas dari gejala rasuah.

“Cadangan saya sebenarnya ialah Najib mesti memberi arahan kepada pihak AG,katakan kepada AG,gunakan cadangan ini,heret semua yang terlibat ke mahkamah,terus,jangan bincang.Itu akan menunjukkan keseriusan dalam menangani masalah kanser rasuah ini di Malaysia,”katanya.

Negara dikejutkan dengan pendedahan laporan PAC dalam Sidang Parlimen,yang mendedahkan individu yang terlibat dalam Skandal PKFZ menelan belanja RM4billion itu.

PAC mengesyorkan suapaya SPRM dan polis menyiasat Kong Choy dan O.C. Phang membabitkan pecah amanah berhubung projek berkenaan.

Kedua-dua mereka harus disiasat berhubung tiga surat sokongan yang dikeluarkan Chan dan tiga surat akujanji oleh Phang, mengikut laporan PAC berhubung PKFZ yang diedarkan di Dewan Rakyat Rabu lalu.

 

Klang MP warns of increasing household debt

Source : Malaysian Insider

By Asrul Hadi Abdullah Sani

KUALA LUMPUR, Nov 5 — Klang MP Charles Santiago said there is a disturbing upward trend of household debt as the ratio of household debt to the GDP has been soaring from 47 per cent in 2000 to 67 per cent in 2007.

Meanwhile, business sector loans from the financial institutions are down from 65.6 per cent in 2000 to 44.1 per cent in 2007.

Santiago described this new phenomenon as amazing because traditionally loans in the business sector are greater than that in the household sector.

He added that this phenomenon is worrying and stressed that the government should take this matter seriously.

“This is because households and buyers are forced to borrow from financial institutions or get credit to accommodate daily expenses.

“In other words, without borrowing from financial institutions, large families in Malaysia will experience a lower quality of life or be in a state of poverty,” he said during a parliamentary debate.

He stressed that the current trend of families being dependent on bank loans to cover the cost of living is very dangerous.

“Another source of loan is through loan sharks and there are no official figures about illegal loans. However, it is clear that our households and communities especially small and medium businesses are dependent on loans from Ah Longs,” he said.

He added that the government should find a solution because many families are living on borrowed money.

“This problem is caused by the low salaries received by our workers. With the high cost of living, including salaries lost because of inflation, the blue and white collar workers cannot accommodate their family’s expenses,” he said.

Santiago urged the government to consider implementing several strategies including the introduction of a minimum wage to help workers overcome their debt.

Santiago also called on the government to withdraw the new charges imposed on credit cards, RM50 for principal card holder and RM25 for supplementary card holder, because it will cause additional financial burden to credit card holders especially the working class and the low income group.

He stressed that it is time to increase the wages of workers in this country.

“It is the government’s vision to change the economic pattern, leading to a higher income economy but in the tabling of the 2010 Budget, the prime minister has failed to define the features of a high-income economy,” he said.

 

 

Government on Trial in the PKFZ Financial Fiasco?

Press Statement by Member of Parliament Klang Charles Satiago in Parliament on 5th Nov 2009

Once again we see the shadow play by the government, spiced with all the local ingredients of cronyism, rhetoric, cocktail of business and politics and topped with total disregard for accountability.

This pretty much sums up the shocking non-committal statement made by Prime Minister Najib Tun Razak who opined that the government would consider legal action against those recommended by the Public Accounts Committee (PAC) for implications in the Port Klang Free Zone (PKFZ) scandal only if there is a need to do so.

The PAC after much inquiry strongly suggested that the government investigates former Transport Minister Chan Kong Choy and former Port Klang Authority (PKA) general manager O.C.Phang for criminal breach of trust.

Najib’s response is to wait for the special task force, set-up under the Chief Secretary to the Government, to determine if legal action is needed against the two.

Conventional wisdom has it that there would be no conflict of interest where members of the high level committee are concerned. But here, we see the exact opposite as ministry officials serving in the committee were also sitting on the PKA and PKFZ board.

They were privy to the back door deals and yet did nothing to uphold their responsibility as representatives of the state and failed to protect and promote the interests of the state and its people.

The PKFZ financial fraud is a RM 12.5 billion scandal, made worse with the leak of a cabinet paper, which revealed the government was fully aware that Chan had breached regulations when issuing letters of support. This is turn, helped PKFZ’s developer Kuala Dimensi Sdn Bhd to raise billions in bonds.

The PAC concluded that both Chan and Phang had breached the Financial Procedure Act 1957 and other government regulations by issuing the letters of support and three letters of undertaking without the approval of the Finance Ministry.

But Najib wants more proof. Either that or he is hoping that the scandal would simply go away because clearly the Ministry of Finance and the Ministry of Transportation must have been aware of the financial manipulations and yet did not even make a feeble attempt to stop the abuse.

Given the dynamics and scale of the financial misappropriation, Najib’s mere assurance that the government “would not cover up any weaknesses or offence committed” is not enough. While investigations by the special committee is akin to those sitting on the panel investigating themselves, Najib’s insistence could only be translated as a fervent effort to cover-up.

Najib’s suggestion also undermines the PAC and the democratic process. Here, a government special task force is empowered to overrule the highest policy making body in the country. In fact, the PAC would potentially be subordinated to the whims and fancies of Najib’s special task force.

The call for a Royal Commission of Enquiry is welcomed. However, given the Lingam tape fiasco and IPCMC recommendations that came to a naught, this offers no solution for justice to Malaysians. In fact, the commission would be an absolute waste of time and resources.

My view is that the government machinery is culpable and thus on trial in this case. Reports were made to the Malaysian Anti-Corruption Commission (MACC), police and Securities Commission about the financial embezzlement but nothing was done.

Instead we need a thorough neutral probe. Therefore, I strongly suggest that Najib hands over the PAC report to the Attorney-General, Abdul Gani Patail, with strict instructions to start proceedings against Chan, Phang and other government officials named.

Najib must personally oversee that Abdul Gani acts on his orders as the country’s highest judicial officer was also well aware of the PKFZ scandal but chose to remain silent instead of prosecuting the culprits.

If Najib and Abdul Gani fail to act, Malaysians would contend with my observations and it would also suggest that 1Malaysia is synonymous with corruption. We might either get a glimpse of justice or be confronted with the fact that political survival has, once again, determined the course of the government’s politics.

Charles Santiago

Member of Parliament, Klang

016 626 7797

 

————————————————————————————————————————————-

巴生国会议员查尔斯圣地亚哥文告，2009年11月5日于国会。

巴生港口自贸区弊案 联邦政府应被审判

我们再次看到政府主导的皮影戏，内容尽是朋党、花言巧语、官商勾结和全无责任感。

首相纳吉对此弊案的总结是惊人地不置可否，他说政府将考虑国会公账委员会提出的法律诉讼建议，如果需要的话。

国会公账委员会在诸多审查巴生港口自贸区弊案后，建议以刑事失信的条文，调查前交通部长陈广才和前巴生港务局总经理冯惠珠。

纳吉的回应是等待由政府首席秘书丹斯里莫哈末西迪领导的特别工作队决定是否需要采取法律行动对付二人。

常识告诉我们利益冲突不被允许，特别是高级别的委员会。但是在此却截然相反，参与委员会的部门官员同时是巴生港务局和巴生港口自贸区的董事。

他们通过秘密幕后交易，没有尽民意代表的责任，无法保障和提倡国家和人民的利益。

巴生港口自贸区欺诈案是高达125亿令吉的大丑闻。更糟糕的是一份泄漏的内阁文件指出政府完全知道陈广才违反条例发出支持信，以协助巴生港口自贸区发展商Kuala Dimensi Sdn Bhd发出数以十亿令吉的债卷集资。

国会公账委员会总结，陈广才和冯慧珠两人在没有财政部同意下，发出支持信和三封同意书，已违反1957年财务程序法令和其它政府条例。

但是纳吉要更多证据，或者他希望这个丑闻会自动销声匿迹。因为财政部和交通部一定知道这些金融条例和内部操纵，但是没人尝试停止这些滥权行为。

考量到这个金融丑闻的影响力和规模，纳吉确保政府“不会掩盖任何弱点和违法行为”的言论并不足够。当特别工作队的成员展开调查，这意味他们自己在调查自己，纳吉坚持要特工队调查的言论只能被诠释为他企图掩盖真相。

纳吉的建议也让国会公账委员会的报告形同废纸和破坏民主程序。如此，一个政府的特工队被赋予权力推翻国家最高决策机构的决定。实际上，国会公账委员会很可能变成纳吉特工队的从属。

我欢迎成立皇家调查委员会的呼吁。但是，皇委会针对林甘丑闻和独立警察投诉与行为不检委员会（IPCMC）的建议至今仍无法落实，这个建议不是给予大马人的正义方案。实际上，该皇委会完全浪费时间和资源。

我的看法是政府机关在这个丑闻上该被责怪和被审判。向反贪委员会、警察和证卷委员会的投报都无济于事。

与其展开一个独立的调查，我强烈建议纳吉把国会公账委员会的报告交给总检察长阿都干尼，给予严厉的指示，审问陈广才、冯慧珠和其他被点名的官员。

纳吉必须亲自监督阿都干尼，确保这位政府最高司法官员根据他的指示行事。阿都干尼清楚知道巴生港口自贸区弊案的整个过程，但他非但不提控涉案人士，反而选择保持沉默。

如果纳吉和阿都干尼没有采取行动，大马人将认同一个大马是贪污的同义词。或许我们将获得正义的曙光，也或许为事实冲击，政治生存再次决定政府政治的方向。

查尔斯圣地亚哥

巴生国会议员

016 626 7797

 

 

Jawapan Parlimen : Penjualan 10% ekuiti Sime Darby

Jawapan Parlimen