Kenyataan Media Ahli Parlimen Klang Charles Santiago di Klang pada 18hb Okt 2009
Adakah tenaga nuklear pilihan tunggal untuk memenuhui keperluan tenaga Malaysia pada masa depan? Jawapan ialah tidak!
Adakah ia pilihan tunggal untuk mengurangkan pembebasan karbon dan mempromosikan grid hijau atau teknologi hijau? Jawapan sekali lagi tidak!
Akhirnya adakah kita menghadapi deficit tenaga dalam negara? Jawapan ialah memang tidak!
Bahkan kerajaan masih ingin mendorongkan pembinaan rektor tenaga nuclear melalui pertukaran pintu belakang dan tidak ada berunding dengan badan-badan berkaitan dan masyarakat madani.
Malaysia masih belum mengoptimumkan keupayaan dalam biomas, biogas, sisa kerajaan tempatan, tenaga suria, mini hidro dan tenaga angina sebagai sumber tenaga alternatif. Sektor suria mempunyai keupayaan terbesar bagi pembangunan kerana Malaysia terletak di rantau khatulistiwa malah paling sesuai untuk memasang peralatan tenaga suria besar-besaran.
Di samping itu, tiada bukti menunjukkan bahawa negara kita memerlukan tenaga lebihan. Tetapi, kerajaan mempunyai rekod yang meragu-ragukan iaitu membuat peraturan rahsia untuk menguntungkan golongan elit.
Satu contoh yang klasik ialah projek empangan Bakun di Sarawak yang penuh dengan kontroversi, lebih kurang 10,000 orang asli akan dipaksa usir daripada rumah mereka dan satu kawasan bersaiz Singapura akan ditenggelamkan.
Sungguhpun kerajaan berkata projek tersebut akan membekalkan tenaga kepada Sarawak dan Sabah, jelasnya tenaga lebihan tidak diperlukan. Kedua-dua negeri menghadapi kelebihan tenaga seperti tempat lain di negara ini. Tenaga simpanan Sarawak dan Sabah ialah 137% pada tahun 2006.
Dengan demikian, ia menarik perhatian semua pihak apabila kerajaan mengumumkan akan membangunkan tenaga nuklear sebelum tahun 2025. Kita juga nampak konflik kepentingan kerana Tenaga Nasional Berhad, satu syarikat milikan kerajaan, ingin menjadikan pemaju merangkap operator dalam pembangunan rektor tenaga nuklear pertama di semenanjung Malaysia.
TNB sedang melobi projek ini semasa menduduk dalam jawatankuasa kerajaan. Kalau ini bukan konflik kepentingan, apakah lagi itu? Dan ini akan menyebabkan pemimpin utama membuat keuntungan dengan cepat.
Dalam abad 21 ini kita menghadapi ancaman besar daripada pertukaran iklim dan peperangan nuklear. Keupayaan kebocoran Uranium dan tenaga nuklear membinasakan penyelesaian kepada pertukaran iklim dengan mengalihkan fokus daripada tenaga boleh diperbaharui dan sumber-sumber tenaga efisien.
Tenaga nuklear mendatangkan banyak kebahayaan termasuk pengurusan sisa nuklear jangka masa panjang, perkembangan senjata nuklear, terrorisme, kos ekonomi yang besar dan kemalangan yang jarang tetapi memusnahkan.
Tiada orang akan lupa kemalangan rektor nuklear Chernobyl yang terjadi pada 26 April 1986, ia dianggap sebagai bencana rektor nuklear paling teruk dalam sejarah. Beberapa ribu orang mati.
Letupan dan kebakaran menyebarkan partikel-pertikel radioaktif tinggi ke amotsfera dan kawasan geografi yang besar. Bahan-bahan radioaktif yang dibebaskan adalah 400 kali lebih banyak daripada letupan bomb atom di Hiroshima.
Kemalangan ini membangkitkan kerisauan tentang keselamatan rektor nuklear secara umum dan kesan-kesan terdedah kepada radiasi dan partikel-pertikel beradioaktif.
Mungkin Malaysia mahu menyertai kelab nuklear, tetapi hasrat ini akan mendatangkan kebahayaan dan bencana yang membinasakan, dasar baru ini harus berunding dengan pelbagai pihak. Peruntukan kerajaan sebanyak RM25 juta untuk mempromosikan dasar nuklear amat merisaukan. Kerajaan tidak harus membuat keputusan sendiri adakah negara kita akan membangunkan tenaga nuklear. Hanya rakyat berlayak membuat keputusan ini.
Sebaliknya, Kementerian Tenaga, Teknologi Hijau dan Air harus mempertimbangkan untuk mempromosikan ekonomi karbon rendah yang menumpukan kepada menambahbaikkan pengangkutan awam, keefisienan tenagan dalam perumahan dan industri serta membangunkan teknologi hijau.
Sehubungan dengan ini saya menggesa kerajaan mendedahkan semua dokumen dan penyelidikan suruhanjaya tenaga dan kabinet mengenai tenaga nuklear serta merta termasuk penyelidikan dalam menuju ke ekonomi karbon rendah.
Charles Santiago
Ahli Parlimen Klang
016-6267797
—————————————————————————————–
巴生国会议员查尔斯圣地亚哥文告，2009年10月17日
致力落实低碳经济，公开核能研究文件
核能是否马来西亚未来能源的唯一选择？答案肯定是不！
核能是否减少二氧化碳排放和倡议绿色技术的惟一途径？答案还是不！
最后，我们是否面对国内能源短缺？答案绝对是不！
尽管如此，政府还是执意通过暗中交易推动建立核能厂，事前没有咨询相关团体和公民社会。
马来西亚还没充分发挥替代能源如生物燃料、生物沼气、地方议会废弃物、太阳能、小型水力能源和风能等。由于地处赤道纽带，马来西亚在发展太阳能方面有极大的潜能，适合安装大型储备太阳能装置。
再者，没有证据显示我国需要过多能源。而政府有太多为精英谋利的秘密安排的不良记录。
一个经典例子是充满争议性的砂拉越巴贡水坝计划。巴贡水坝计划将淹没一块大小如新加坡的土地以及驱逐约1万名原住民。
虽然政府声称该计划将为砂劳越和沙巴提供能源，但这两个州并不需要多余的能源。就如国内其它地方，砂劳越和沙巴的能源过剩。2006年两州的能源储存值是137巴仙。
政府宣布将在2025年前发展核能源，已引起各界关注。政府关联公司国能打算成为半岛第一个核能厂的承包商和操作单位，这明显有利益冲突的地方。
国能在游说政府发展核能的同时，也参与政府设立的相关委员会。这不是利益冲突是什么？一些高层将很快从此计划中获得巨利。
廿一世纪的今天，我们面临气候变化和核战的严重威胁。一旦核能厂辐射泄漏，对全国人民可是一场灾难。发展核能也使克服气候变化的解决方案功亏一篑，一些可再生能源和提升能源效率的方案被搁置。
核能带来一大堆问题，例如长期管理核废料、核子武器增加、恐怖主义、庞大的经济成本以及机会很小但是灾难性的意外。
没有人能忘记1986年4月26日发生的切诺贝尔核能厂泄漏意外，它被视为历史上最严重的核能厂灾难，数千人因此死亡。
爆炸和火焰把放射性物质释放到大气和散布到广大地区。这次意外所释放的放射性物质是广岛原子弹轰炸的400倍。这次意外令全世界关注核能厂的安全和曝露于辐射和辐射尘的影响。
马来西亚或许想要参加核能俱乐部。这个愿景充满危险性，政府有必要咨询人民。政府拨出2千5百万令吉倡议核能政策的做法令人担忧。是否发展核能，政府绝不能单独决定，人民应对此做决定。
反之，能源、绿色科技和水务部应该认真考虑推动低碳经济，专注于提升公共交通设施、增加居家和工业的能源效率和奖掖绿色科技。
我促请政府即刻解密所有内阁和能源委员会关于核能的文件和研究报告，包括迈向低碳经济体的研究文件。
查尔斯圣地亚哥
巴生区国会议员
016 626 7797
Source : Sin Chew Daily 19/10/09
Title : Did not optimize the alternative energies, Charles urges (the government) to declassify nuclear documents
